Yıl 1938’de yas vardı Dolmabahçe Sarayı’nda
Saat 9’u 5 geçiyordu gönlümüzün karardığında
O’ydu, Mustafa Kemal’di, yatan ölüm döşeğinde
Unutulmadan anılacaktı dillerde 10 KASIM
Gidiyordu o yüceler yücesi büyük insan
Kapatıyordu o mavi gözlerini, dillerde destan
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




yorumlarınız için teşekkür ederim saygılarımla.
Harikaydi tebrik ederim guzelliklerde kalin ***Tam Puan***
Harikaydi tebrik ederim guzelliklerde kalin ***Tam Puan***
böyle zamanlarda daha iyi anlıyoruz kendisini
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta