Yıl 1938’de yas vardı Dolmabahçe Sarayı’nda
Saat 9’u 5 geçiyordu gönlümüzün karardığında
O’ydu, Mustafa Kemal’di, yatan ölüm döşeğinde
Unutulmadan anılacaktı dillerde 10 KASIM
Gidiyordu o yüceler yücesi büyük insan
Kapatıyordu o mavi gözlerini, dillerde destan
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




yorumlarınız için teşekkür ederim saygılarımla.
Harikaydi tebrik ederim guzelliklerde kalin ***Tam Puan***
Harikaydi tebrik ederim guzelliklerde kalin ***Tam Puan***
böyle zamanlarda daha iyi anlıyoruz kendisini
Bu şiir ile ilgili 4 tane yorum bulunmakta