Elbet bir gün bitecek ömür dediğin,
Devranı dönecek her geleceğin,
Azrail gellince kapıya ne diyeceğin,
Yedim, içtim, yaşadım şu fani Dünyada
Maksadın almaksa canı, elbet vereceğim.
O nedenle hepimizin de menzili aynı,
Sen şusun, ben buyum yok ayrı gayrı,
Bohçanda ne var hele, ona bakarlar;
Hiç şüphen olmadın hassas tartarlar,
Şer ağır basmasın, bohçana doldur
Kayıt Tarihi : 17.09.2026 20:17:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!