Hayat bir pamuk ipliğiyle örüyorsa desenini,
Kiminde haroşeden oluşur hüzün,
Kiminin türkan şoray kipriğine değer güzelliği.
Ya düze vurursun hayatı örgünde,
Ya da renklere karışır yağmur beneğiyle.
Kimi bir bebek yeleğine sığdırır yaşamı,
Kimindeyse alır gider örgüsü,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta