Ömür geçer Şiiri - Murat Ülkü

​Kaydırırken ömür geçer, parmak yorgun düşer de,
Aynı şarkı bin videoda, akıl kalmaz kimsede.
Özgün fikir ara dur ki, bulamazsın tek zerre,
Bir akıma kapılanlar, döner durur aynı yerde.

Canlı yayın açan açan, "gül gönder" der bağırır,
Kimi terlik fırlatırken, kimi dostu çağırır.
Edep-erkan rafa kalkmış, cüzdanları ağırır,
Şu ekranın arkasında, insanlıktan ne kalır?

Mutfakta bir usta var ki, dansla başlar işine,
Bilgi dersen hak getire, herkes düşmüş peşine.
Yorumlarda bin fırtına, her gün ayrı bir kine,
Klavye arkası kahraman, sığmaz kendi içine.

Filtrelerle yüz değişir, tanıyamazsın kimseyi,
Gerçek hayat sönük kalmış, her yer süslü bir seri.
Beğeniyle beslenirler, unuturlar gerçeği,
Bir tık için feda olmuş, gençliğin o çiçeği.

Telif hakkı rafa kalkmış, emek hırsız elinde,
Orijinal fikir ölür, yağma vardır dilinde.
Bir yaratıcı çıksa da, boğulur dert selinde,
Zanaat ziyan olup gider, şu sahte galeride.

On dakikalık videoda, ne bir bölüm ne durak,
İzleyince başın döner, menzil bizden çok uzak.
Arama motoru desen, her sonuç ayrı tuzak,
Doğru bilgi bulmak zordur, yollar hep köşe bucak.

Küçük çocuk ellerinde, kontrolsüz bir fırtına,
Algoritma ne verirse, yükleniyor sırtına.
Güvenlik duvarı çökmüş, benzer her gün yarına,
Gelecekler hapsolmuştur, bu ekranın darına.

Alışveriş reklamları, pusu kurmuş her yana,
Gerçek olan ne var ise, yabancıdır insana.
İnceleme sahtedir hep, dürüstlük gelmez cana,
Cüzdanlara kanca atmış, o pırıltılı sahne.

Yenilikler şarttır artık, ruhu özgür kılmalı,
Kaliteyi seçen sistem, her ekrana dolmalı.
Saçmalıklar gitmeli de, akıl baki kalmalı,
Yaratıcılık yeniden, hak katında olmalı.

Ekrandaki sahte ışık, ferini çalmış gözün,
Dünya küçük kutu olmuş, tadı kalmamış sözün.
Dijitalin dehlizinde, kaybolmuş senin özün,
Vazgeçme ki ey insanlık, sende parlasın yüzün.