Ömür dediğin yanmaktır iki dudak arasında
sırf nefes alabilmek adına,
içine çekersin hayatı,
çektikçe biter zannedersin,
ama nafile...
Her nefeste ölmektir yaşamak aslında,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bravo üstat
Adam gibi ölüm adam gibi yaşayana gelir.
Kutluyorum.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta