Ömür Dediğin Şiiri - Melik Köroğlu

Ne tahtlar kalıcı, ne ulu lider,
Ömür bir kervandır, durmadan gider.
Gönülde yeşersin o güzel niyet,
Kimseye borcu yok, istemez diyet.

Bir damla yaş olur gözden dökülür,
Hırçın bir rüzgârla yaprak sökülür.
Bir bakarsın su gibi akar gider,
İnsanın bağrını hep yakar gider.

Nereye varacak sorma bu sefer,
Meçhule yolcudur giden her nefer.
Ömrün sermayesi tez geçer gider,
Kader iyileri hep seçer gider.

Bu dünya fânidir, her acı yalan,
Sadece sevgidir geriye kalan.
Hoş bir sadâ bırak, budur asalet,
Ruhuna yakışsın sonsuz adalet.

Güneş ufuklardan usulca batar,
Gecenin koynunda anılar yatar.
Her yeni gün bize veda eyledi,
Zaman türküsünü dilsiz söyledi.

Aynalar yüzüne çizerken çizgi,
Yılların bağrında son bulur ezgi.
Baharın yerine kışlar gelince,
Hüzünler sarar hep derin ve ince.

Verilen mühlete yazılır ferman,
Yorulur dizlerin, kesilir derman.
Gençlik bir kuş gibi uçar da gider,
Sırası gelenler ah göçer gider.

Melik Köroğlu (Salihi) Şair ve yazar