Sen gidince evsiz kaldım ben
Çocukken parkta uyuduğumda
Üzerime yağan karlardan daha dondurucu yokluğun
Hiç tatmadığım bir duygunun
İçimde yer açtığını bile fark etmeden
Sana güzel sözler söyleyememek benim suçum değil
Duymayı beklediğin bir çok aşk sözcüğü var elbet.
Hani Yıldız Tilbe diyor ya şarkısında
“Yıllar önce nerdeydin, çok geciktik sevgilim…”
Ben de tam oradayım işte,
Şimdiki aklım olsa
bazı kapıları çalmazdım,
yumruğumla kırardım.
Bazı insanlara “buyur” demez,
Yokluğunu bile değişmem başkasıyla mutluluğa,
Adını anmak yetiyor hayata tutunmama.
Herkes “alışırsın” diyordu, yalanmış hepsi,
İnsan en çok gidenin boşluğuna alışamıyor aslında.
Yastığın diğer tarafı hâlâ soğuk,
Tamamlanmadan Eksildim
Belki de yaşanması gerekiyordu bunların,
Başka türlüsü eksik kalırdı.
Sen gitmeliydin, evet
Gidiş sana yakışmalıydı,
Merhaba TANRIM,
Bu ses Sana yabancı değil.
Ne zaman sustuysam,
En çok Sen duydun beni.
Adımı bilmen yetmez,
Öyle bir mahkeme olacak ki
Hâkimin kendisi şahit olacak bu sefer,
Sözler tartılmayacak terazide,
Kalpler konacak delil niyetine önüne.
Ne yalancı şahit kurtaracak kimseyi,
Vazgeçmem sandın değil mi?
Alışmıştın kalışıma…
Gidiş ihtimalimi
Hiç ciddiye almadın.
Sustum.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!