Ömür... Şiiri - İlyas Kılınçarslan

Ömür

Bir ağustos ayı daha sonlandı
Yapraklar kuruyup düşmeye başlar
Sılaya gidenler izinden döndü
Kiminde heyecan, kiminde yaşlar

Okullar açılır, tatlı telaşlar
Düğün dernek kurar her yanda eşler
Torun kokuları hayatı süsler
Narin ve zariftir o taze düşler

Yıllara yolculuk yaparken gönlüm
Neşeyi, yaslarla dağlarda gördüm
Ne çabuk bitirdim seni be ömrüm
Bahara doymadan başladı kışlar

Geldim gideceğim, bende misafir
Varacağın son yer diyorlar kabir
Ömür kısa; neşe, hüzün ve cebir
Beyaza büründü, döküldü saçlar

Göz açtım kapattım ah bitmiş ömrüm
Kimleri yücelttim, neleri gömdüm
Unutup her şeyi kendime döndüm,
Dünyanın varlığı dizlerde başlar.

Kuruyup uçacak yeşil yapraklar
Yapraklar la beni sarsın topraklar
Bir kaç gün arkamdan ağlayacaklar
Acı tatlı her şey biter be dostlar

Son durakta sessiz, gerçek arzular.

İka