Ömür de geçiyor aşk ve özlem sensizliğime içiyorlar.
Sevgimin karanlık sabahısın güneş ışığımı çalıyorlar.
Çiçek kokan zehrin yokluğun yüzünden nefretim.
Öylece gidiyorum bak yokluğundan kederim.
Sevsin diye ömür verdiğim başkasının aklında.
O kahverengi gözlerinin bataklığında.
Kadın ve adam oturuyorlardı
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü
Devamını Oku
Uzakta beyaz dağlar vardı
Gara girmek üzereyken Barselona-Madrid treni
Kadın üzgündü, üzgündü, üzgündü
Adam düşündü, düşündü, düşündü




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta