Ben sabahı görmedim.
Kuşluk vakti uyandırdılar beni uykusuzluğumdan.
Öğleyin açtım zaten.
İkindide doyurdum karnımı göz yaşlarımla.
Söyleyin güneşe böyle batmasın ufkumun
hazanına.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta