1972--Osmaniye -Finike
Ömrünün Merdivenleri
Hiç susmadı içinde arzular
Çocuklugun geçti nehirde
Rüzğarlı vadilerde,bağlarda
Çoban dağına çıkar kendini unuturdun şahinle
Sevdanı haykırırdın derin uçurumlara dağ çiçeklerine
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta