Ömrümün Orta Çağından Bir cuma daha geçti sensiz.
Seni ararken kendimi kaybettiğim,
Daha olgunlaşmamış sevdalarımda...
Yürüyorum şehrin sessiz kaldırımlarında,
Bir ben birde sürekli arkamda gölgen...
Üstüme sinmiş son zerresine kadar kokun,
Ama sen YOKSUN...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta