Ruh mu Gönül mü Yoksa akıl mı Sevdanın yeri?
Ya biriyle bile çelişmez Yerini bulamam, Ya hepsinde sen varsın Ben, ben olamam.
Soramam ki Dilsiz eyleyen sevdanın Olur mu hiç dili. Varlığımı kanıtlamaya yetmez Aynalar gelmez kâfi. Ki, ancak inanırım Gözlerinde görürsem kendimi Bana ispat da, inanç da, hayat da sensin Gel artık Ömrümün en tatlı emeli
1137… Oysa gelen; bir sesti. Hayır, yalnızca ses değil; Umuttu, ışıktı, ateşti…
1137… Ses, kulağıma ve kalbime işledi; Öylesine güzeldi.
Adam yaşama sevinci içinde
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini
Devamını Oku
Masaya anahtarlarını koydu
Bakır kâseye çiçekleri koydu
Sütünü yumurtasını koydu
Pencereden gelen ışığı koydu
Bisiklet sesini çıkrık sesini




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta