Ömrümü Durdurdum Şiiri - Kenan Taban

Benden istediler, yaptım,
Yapamadıklarımı susturdum.
Neden yaptığımı sormayı durdurup her eksiğimin üstüne bir başarı koyup bilmediğim yerlerde durdum.

Kaçtım;
Yapamadıklarımdan,
Yetişemediklerimden,
Bana biçilen ömrün
Benden beklediklerinden.

Yaptıkça çoğaldım sandım,
Oysa eksiliyordum.
Her başarının ardında
Bir başka “neden?”
Sessizce çürüyordu.

Sonra öğrendim:
Her “yapmalısın”
Gerçekten yapılmalı demek değilmiş.
Her istenen,
İnsanın ömrüne ait değilmiş.

Ben ise sormadan yürümüşüm;
Sağ denmiş, sağa,
Sol denmiş, sola.
Nedenini aramadan atılan
Her adım,
Bazen insana kendisini kaybettiriyormuş.

Yapabildiklerime sarıldım,
Yapamadıklarımı unuttum.
Öyle ustalaştım ki
Hayatı yaşamaktan çok
Hayatın benden istediğini yapar oldum.

Ve bir gün
Ömrün kapısında durup sordum:

“Ben bunları yapabildim mi?” değil,
“Ben bunları neden yaptım?”

Cevap gecikti.

Çünkü bazı sorular
İnsana gençken sorulmalı;
Bazı yollar
Yürünmeden önce seçilmeli.

Ömür tükenmeden anlamalı insan:
Her yapabildiği
Yapması gereken değildir.
Her yapamadığı
Kaybettiği değildir.

Bazen asıl cesaret,
Yapmakta değil,
Durup sormaktadır:

Bunu gerçekten ben mi istiyorum?
Bunu gerçekten yapmalı mıyım?

Çünkü insan,
Yapamadıklarıyla değil yalnız;
Hiç sorgulamadan yaptıklarıyla da
Tüketebilir ömrünü.

Ve belki hayat dediğimiz şey,
En sonunda şunu anlayabilmektir:

Bana ne yapmam gerektiğini söyleyen çoktu;
Benim neyi yapmaya değer bulduğumu
Sormak ise bana kalmıştı.