Üşümüş bir ayrılığın
Turkuaz hasretini getirdim sana
Avlusu terk edilmiş dağ evleri gibi
Ürkek ceylan sekmelerine benzeyen
Ayak sesine tetik papatya cesaretimi bir de
Kaç müebbedden döndü aklım
Kaç sürgünde kaç kurşuna dizilmiş kalbim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta