Ömre avare
Kayboldugu yerden devrandolap
Su degirmenleri gibi derine dalip kollari kucaklari arkli kovali
Bardaktan bosalircasina yerden göge inip cikan sellerle sagnaklarla
Derman diyordu ask ya derman…
Kendi dallarindan asagiya dogru sarkip düsen bir yapragin ömürboyu omuzlarinda
Karanligin yokladigi sessizliklerin uyanmis iniltileriyle yeniden isiga ve sabaha dönerek
Dönülmez akşamın ufkundayız.Vakit çok geç;
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan
Devamını Oku
Bu son fasıldır ey ömrüm nasıl geçersen geç!
Cihana bir daha gelmek hayal edilse bile,
Avunmak istemeyiz öyle bir teselliyle.
Geniş kanatları boşlukta simsiyah açılan
Ve arkasında güneş doğmayan büyük kapıdan




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta