Ömer Gümeli Şiirleri - Şair Ömer Gümeli

Hatırlarız ilkokul bitmişti
Yıllardan evren piçinin ihtilâli
Ortaokul olmuştum
Kahpeliğe ilk orada doymuştum

Yazın son sıcağında artık hiç strese girmiyorum
Boş vermişlik mi yoksa bu?
Bilmiyorum
Yukarıda tabak gibi dolunay
Solumda koyu lacivert Akdeniz

Biz de bu olanları görmezden geldik ya
Bizdeki bu...

Saf sandılarsa sandılar
Aptal rolü en güzel bize yakışırdı
Hani başrole uzun metraj oynattılar ya

Kahvesine bir cigara yaktı
İçtikçe yandı
İçtikçe
Tükendi telve
Önce
Önce tüketmeliydi ciğerini iyice

Bazı vazgeçişler yıkıcıdır
Bazan vazgeçişler öldürücü
Oysa vazgeçişleri ise fırıldaktır
döner durur gideni

Ve boş odamın duvarlarındaki ölü düşler umarsız ayağa kalkacak
Bavul dolarken gardırop yavaş yavaş boşalacak
Tüm cesetlerin mahcup gülüşlerini son kez boğarken ellerimde
Unutamadıklarımı sonsuzluğa yatırıp
Bu gece uzun olacak

Soluna yatan kadına aşık ol
Solundayken seninle uyanan kadını sev
Soldakinden zarar mı gelir
Çela'dan esip gelen bahar zevâl mi olur a çocuk...

Seni hiç terketmeyeceğim yanık yüzüm
Cehennemde kavurduğum hüznüm
Yaşım başım kalakaldığım iki gözüm
Kendim
Hani benim övgüler düzülen doğrularım
Dilim dinim ırkım soyum

ZAMAN DURDUĞUNDA
Geriye gitmeyi,
geriye bakmayı,
takılı kalmayı bırakalı çok oldu.
İyi de oldu.
Ve fakat bazan Cem Karaca'yı dinliyorum.