Ömer Gümeli Şiirleri - Şair Ömer Gümeli

Elim elinde gölgemin
Soluğum usulcana usunda
Tenhasına yandığım
Kuytusu bana yuva
Ne isterim gari gürültü

Son gayretin canhıraş nefesine
Dalga dalga yayılan o vakittir
Bölük bölük sürecek topraktan
Yürüdün mü biter
Ayazı gören ucuza gider

Bazan istiyorum
Ve hemen ardından diliyorum
Yoksun ya düşene
Yine de sana yalvarıyorum

Çocuk olmayı düşlerken
Çıksam sokağa
Tozlu arabalar arasından
Dar sokaklardan, çıkmazlardan çıksam
Palmiyelerin altına otursam
Dondurma yiyen çocuklar geçse önümden, şişman cılız renkli şen

Karanlıkta yalnız kalanların
Hak edip de sevilmeyenlerin
Sevip de delirenlerin
Gözünde kan
Kabuğundan karanlığa sıvaşan
Hiç kimse kendi kendini yakmaz

Beter gülüşü vardı
Durmadan konuşması
Yormadan dinlettirirdi
Güzel rakı içerdi
İki duble arası çay molasını ilk o öğrettiydi
İyi olur sandım

Üç vakte kadar zamanı donduracağım
Son defa görmeyeceğim daha dediğim sokaklara
Üç elma düşecek gökten
Ben görmeden....
/

Elden ele
Bir'den biz niyetine
Şeker niyetine yani
Ruhtaki sırdandır seçkideki kabul
Dil ne bilsin bunu
Sayar çeşit suyu, de hadi

Ansızın karşıma çıkıvermiş gibi
Sanki herşeye geç kalmışım da
Henüz yaşamaya başlamışım ya
Dünü taşıyıp güne
Kurşun gibi ağır değil

Ekmek arası hüzün düründü adam
Eline baktı
Tutacak eli yok, soğuk
Yüzüne baktı gülecek kimsesi yok, dertli
Ayağına baktı gidecek yeri yok, ne çare
Bi’ ısırık aldı