Ömer Dalman Şiirleri - Şair Ömer Dalman

Neden kaçarsın ki?
o sen değil miydin?
ortak değil miydik bu yola çıkarken?
yoksa hiç çıkmadın mı benle aslında yola da,
bana mı öyle pür telaş
hazırlıklı göründün?

Şehrin karanlığı
işi-gücü hiç bitmez
benim aydınlığım, karanlığım gibi
sonu gelmez.

Bazen sessiz ve derinden

Ey düşüncesi kıt
imanı minimize
maddesi maksimumda patlamış
vicdanı enflasyonu bile aşmış
yüzleri yalancı gülüşlü Vampir Ev Sahipleri!

Bilerek,
karşısındakine hiçbir zaman tam güvenemediğinden
karışıklıklar çıkartır çoğu kadın.
önüne türlü tuzaklar koyar adamın.
Vereceği tepkilere göre zavallının
bir çeşit güven sertifikası vermektir niyeti!

Ah zavallı memleketim
zavallı metropollerim benim ah!

Hadi geçelim en sosyetik ve korumalı olanlarını da
orta ayar sitelerimizde dolaşıyorum da
gözlerim açık,

Plazalara giden o Servis Otobüsündeki
çekilmez, Asil Bayan!
sana söylüyorum:

İki makyaj yaptın
kılığınla trendi yakaladın

O akşam yine
çayı içtim
kahveyi içtim
kolayı içtim
arada su içtim
boğazımı cilaladım

'Yaşanmış ve bitmiş gibi'
'geçmiş bir olaymış gibi' bahsedişim aşkımızdan
seni yitirdiğimden, yaşlandığımdan
veya bu hayattan gittiğimden değil canım;
seni her 'zaman dilimi'nde,
her durumda,

Gözlerden uzak bir yerlerde olur hep bu olay...
sağ burun kanalınızda yoğun ve sert bir sümük
huzursuz etmeye başlamıştır
nefes alış-veriş konforunuza taş koymuştur.

tam uca doğru değildir

Özledi mi ölüm beni yeniden ne?
Uzaktan o özlem yakarışlarını
çağırışlarını duyar gibiyim bu günlerde...

Son görüşmemizde mutlu ayrılmıştık?
Pür telaş olmuş sanki yine