Vazgeçtiğim bunca şeyin ardından
Kaybettiklerimin karanlığından bakarken
Ruhumu aydınlatan tek pencereden
İçeriye sızan ışığın aydınlatmaya yetmediği geleceğimi
Düşünürken uzun uzadıya
Kararan bakışlarımla ve bir tutam nefretle kalırken ben
Kara kalbimin tozlu sandalyesinde




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta