Sen beladan kaçsan bile,
Yara etsen parmakların
Gözyaşını sile sile,
Belasız baş olur mu hiç?
Dünyadan köpeğin nesli kesilse,
Tüm köylerden kökü silinse,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Keşke bu dediklerinizin her biri yapılabilse... En çok da vatan için atan gönüller birlik sağlayabilse... Ne güzel olurdu...
Yüreğinize, kaleminize sağlık Kasım Bey. Selam ve saygılarımla.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta