Ne söylenir ki?
Hangi sözcük kendini aklar yüreğinde?
Sen renkler içinde tutunamayan,
Beyaz bir umuttun yüreğinle…
Ve acılardan geçtin
Bir savaşçı gibi savaşarak..
Öldürüldün binlerce kere
Ve dirilttin binlerce duyguyu.
Her şeye rağmen…
Ne söylenebilirdi ki?
Şimdilerde ölüm sözcüğüyle
Bu kadar samimiyken,
Dudakların kurumuşken acılardan
Ve renklerini dökmüşken umutların
Ne söylenebilir?
Ey insan kalan...
Hadi!
Okyanuslar diyorsun,
Açıklara uzanıyor duyguların
Ama kıyısında boğuluyorsun
Enginlere varamadan...
Bense çoktan kaçmıyorum
Bu karanlıktan
Bir korkak gibi...
Ne denebilir ki?
Gücün yetmezdi elbet...
İşte senin zaferin!
Evet, zafer diyorum.
Çünkü bu savaşlarda insanlar,
Leşlerinden güç alıp,
Kanla yürüttüler bu düzeni...
Ve kalleştirler çoğu kez,
Sevdaları kanatıp,
Umutları çürütüp gittiler...
Ve sen artık sorgulama kendini,
Kimliğinden utanma,
Ellerinde yarım bırakma sevinçleri
Neden, nasıl deme...
Biliyorum
Ve nefret ediyorum bilmekten...
Sen gerçeğini kazandın işte
Gülmeni isterim daima,
Bir kahraman gibi.
Sen de yozlaşıp gidebilirsin belki de
Bu uçurum serinliğinde...
Cesaret bahçelerinde açabilirsin
Bir yaban gülü adını taşır...
-Ki zaman olur da,
Atıverir kendini, senin serildiğin yamaçlara
Acılarıyla yozlaşan bir serüvenci
Seni koparıp götürebilir beraberinde belki de...
Ama artık şunu bilmeni isterim
Gerçekte senin varlığınla yaşamak,
Var olmanın en güzeli...
Artık hiç niyetim yok uçurumlarda dolaşmaya
Seni sadece var olduğun yerleri seyretmek,
Güzelliğini ve mükemmelliğini
Bu derinlerden görmek
Bekleyişlerin en umutlusu...
Ve inanışım o ki
Mutluluk hep senin olacak.
Anlaman gerek.
Anla,
Ve hissettiklerin çoğalsın;
Nefretten ve kinden başka
Başkalaşsın
Ve özüne dönsün duyguların…
Ne denebilir ki?
Bir affedişi yok!
Biliyorum...
Renkleriyle cebelleşiyorum acıların...
Tanımlarını çıkaramıyorum;
Tanımlatamıyorum bilincime.
Zaten nasıl anlatılır,
Bir acı bin acıya boy verirken...
Yani tanımını yapabilir mi
En bilge olan...
Ölümsüzlüğüme inat,
Vicdanımın beni her gün
Aynı şatoda bin türlü işkencesiyle
Öldürmesi yetmez mi...
Evet 'ÖLÜMSÜZLÜK' diyorsun…
Bil ki ölümsüzlük sevgimden
Ve senden geliyor...
Aslolan ölümsüz,‘AŞKIM’ dır.
Değer Ulaş TuranKayıt Tarihi : 6.4.2002 02:13:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!