1972--Osmaniye -Finike
ölüm al ruhumu incitmeden
ilk doğduğum günahsız zaman gibi
mevlamızın emrisin insanoğluna
kaçınılmaz güçsün seni şerefle karşılamalı
haber ver sükünet muhafızken bahçemde
korkum insanoğlunun hercai vaadleri
etkileşimde onlarla günah havuzumun taşması
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta