Gelişin umuttur bu toprağın düzüne
Sesin yayla gibi dumanı her tütende
Varlığın huzurken sokağıma evime
Göçerken hep baharı beklerdik ama
Her yaz sonbahara denk geldik iyi mi...
İsmini yazıyor gözlerim gökyüzüne
Sabrım mı eksik kaldı sevgimiz mi?
Kara kara günleri geceleri silmeye...
Bunca yılın hatırı hiç mi yakmadı için
Saçımıza rüzgarı aklar getirmez niçin
Nedendir hep senin denizine döküldü
Yapraklarım nehirim her daim için için
Su gibisin ama sen... dağ gibi
Güldüğünde umudun çiçekleri
Açardı içimden filizleri
Erişir kanatların uzaklardan
Emniyetli bakışların güven verir
Ölümcül bir hastaya bile...
Bu tükenmez umuttur beni yiyen
Ne gözlerin ne gülüşün ne de ellerin.
Zehra Balsatar
Kayıt Tarihi : 19.10.2024 19:07:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Eyşan her gün Ömer'i içinde öldürürken, bir kez bile içindeki Eyşanı öldüremedi Ömer... Sevgi en güçlü silahtı çünkü... "Hayatın kuralı bu yeğen. Ne kadar uzağa gidersen git, başladığın yere dönersin sonunda. Ne kadar değişirsen değiş, nerede mutlu olduysan hep oraya çevirirsin kafanı. Ne kadar terbiye etsen de susturamazsın içindeki canavarı. (R.K) "Unutma! Bin kere dönsen o güne, bin kere ihanet edecekler sana. Herkes doğasının gereğini yapar. Bin kere ihanet etseler sana çaresi yok bin kere gidersin yanlarına." (R.K)
