Ah sevdiğim
Cumartesiye bakan
Bir evin balkonunda
Toprağı kurumuş saksılar gibiyim.
Her akşam,
Birkaç adım düşünüp
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




beğeniyle okudum.
Ev’in odalarının ismi vardır , çalışma odası , salon ki genelde misafir kabul odasıdır bizim nesilde, yemek odası , yatak odası , çocuk odası ,
Çok katlı binalara evrilen son yüzyıl mimarisinde ,balkon ,bir çok hal ve duygunun harmanlandığı , için dışa doğru stoplazmik zar ile sınırlanmış en son yaşama alanı ve hayata dai yapılmış ve yapılacak olanların film şeridi halinde geçişinin seyredildiği bir seyir terasıdır
Kimi zaman aile gök kubbesinden ,evrenin yıldızları yitirilmiş kubbesinde ruhun genişleme ve ıssızlaşma seansıdır balkon
Balkon içimizin kuyusu da olabilir bu yalnızlık seanslarında
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta