Ölüm geldi kapıya...
Hacet yok,
Mala, mülke, tapuya.
Çalışıp çırpındık, servet yaptık güya;
İki metre toprak,
Dört metre kefen bezi...
Buydu: ömür boyunca edindiğimiz,
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Hayat senaryosu bitiyor,
Yaşam sahnesinin perdeleri kapanıveriyor.
Final harika olmus
tebrikler kaleme
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta