Boğazımda doğru sözün ağrısı,
Şimdi acıdan süzülmüş kalp sızısı.
Ey hayat! Sen ki acıların âlâsı,
Sen özetsen, kitaptır ölümün acısı.
Dünya döner, güneş batar, saat kalır.
Yaşlı ölür, çocuk doğar, hayat kalır.
Dün biter, yarın olur, tarih kalır.
Ne etsen, ne yapsan, ölüm kalır.
Damlalar boşalacak, yağmur yağacak.
Her karanlık bulutun bir güneşi olacak.
Susmak yok! Güneş evet belki açacak,
Ama ıslak soğuktan ölenler ne olacak?
Yağmur dinse de, güneş açsa da ıslandım.
Şemsiye bulsam da, ağaç bulsam da ıslandım.
Kupkuru çöllerde bile sırılsıklamım.
Çünkü yağmuru gözlerimden yağdırdım.
4 Eylül 2026
Arın ÇetinKayıt Tarihi : 19.10.2026 01:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!