Bazen özlem, anıdan açtır.
Bazense anı, özlemi doyurmaz.
Her daim, aranan aranır.
Yine her daim, bulunan aranmaz.
21 Ekim 2026
Bana Cenneti verme, hür olamam.
Bana Cehennemi verme, duramam.
Bana ak Güneşi verme, yanarım.
Bana soğuk Ayı verme, donarım.
22 Mayıs 2026
Depresyona gireli bir yılı geçti.
O süre zarfında bebekler katı yemeye geçti.
Onlar için ne de büyük başarı.
Fakat ben neyleyim bu geçmeyen kahrı?
Ben depresyondayken İran'la Amerika savaştı.
Doğduğumdan beri firardayım,
Kendi insan doğamdan sürgünde.
Bulabildiğim vatandaşlarım,
Şimdiler duruyor müzelerde.
Kimileri kurmaya çalıştı,
Toprağa alttan değil, üstten baktım.
Aldığım her nefese nefes kattım.
Ölüm, tanışmadığım tanıdığım.
Yıkılmadım, hayattayım.
Geceler sonra hayatla barıştım.
Hiç kalmamış şu yorucu hayatta,
Birazcık yerimden kalkmaya halim.
Koskoca selin vurduğu ırmakta,
Yerinden oynamayan taş gibiyim.
Hayat hiç durmadan akıp geçiyor.
Her gittiğim yerde sorun görüyorum.
Hangi toprağa baksam benim değil.
Her insanda göğsüm daralıyor.
Kiminle konuşsam yoldaşım değil.
Her aldığım nefeste yoruluyorum.
Hangi yatakta uyusam rahat değil.
Alabildiğin kaç nefes varsa,
Verdiklerinden çok olsun.
Çünkü hayat ne kadar kısaysa,
Ölüm bir o kadar uzun.
23 Ekim 2026
Yeniden bastı beni bir kaygı
Hem de dişe dokunmaz sebepten
Yine geldi kaygı bulutları
Güneş yine görünmez kederden
Sanki bulacak beni bir taşkın
İçim yangınlar gibi dumanaltı.
Ruhum heykeller gibi yorgun argın.
Keder dediğin buz gibi kaskatı.
Ve o sarhoşluğu da darmadağın.
Keder usta benden mermere vurur.
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!