İçinde daha ne kaldı satırlara dökemediğin
Acınacak bir hayatta acımasızlığın
Sevgilerle doğan sevgisiz kalbin
Tutkularla sarılan umutsuzluğun
Dilinden düşürmeyip anmadığın aşkların
Yazmakla biter mi bu huzursuzluğun
Elbet dinecektir bu susuzluğun
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Herkesi 'kaderi budur' ölüm... Tebrikler..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta