Ölüm.. Şiiri - Zeynep Zeynep 2

“Abartma ölümü demişti”
Arada çık gel demişti!!!!
Bir rüya kadar uğra,
Bir ses, bir nefes kadar yaklaş...”
Diyemedim ki!
Ölülerin kalbi atmaz...
Ölüler anlamaz,
Ağlamaz...
Peki bu gözümden akan, kaburgamda
atan ölüşse,
Abarttığım neydi??

Şimdi, sözler biriktiriyorum içimde,
Başlığı arşa atılan,
Dolunaya tutunmaya çalışan
Ama hiç tamamlanamayan.....
Biraz lâlce,
Hâl makamından.
Yürümez öyle, durulur,
Yürek duyulur..
Ve öylece, göğsümden göğüne...
Arz ediyorum, göklerin sahibine
Yarı ölüm denilen, rüyalarımdan..
Hakikâti abartıyorum...
Ölürcesine....
Vesselâm...