Gene bir takılganlık geldi usuma
Gömütlükteki ölülere sevi ezgileri ırlayacağım
Kuşkusuz yerlerinden kalkmayacaklar
Varsın kalkmasınlar, hiç takmayacağım
Ta seherden kuşluk vaktine dek susmayacağım
Belki tinsel söylevlerden
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta