Papatyalar yansırken gözlerimin perdesine
Vücudumda ki bu ağırlık, bu boşvermişlik niye?
Tanrım ne yaman bir çelişki
Üstümde ki gök kubbenin hatırına
Canım neden yaşamak çekmiyor...
Ne ola ki bu kanımdaki burukluk?
Ispatladım halbuki daha tazecik dalında, ayağa tekrar kalka bileceğimi
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta