Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Duyarlı yüreğinize saygı ve selamlar efendim esen kalın
Çok teşekkür ederim Gülçin hanım,selam ve saygımla
Duyarlı yüreğinize sevgiyle...
Kutlarım...
Çok teşekkür ederim Nilüfer hanım,selam ve saygımla
Şair, sorumluluk duyar...
Hele öğretmense!
İşte "toplumsal bir acı..."
Düştüğü yeri yakan!
SMA adı verilen, az sayıda da olsa küçük yaşta çocuklara musallat olan "yeni tip" bir hastalık...
İlacı dışarıda ve çok pahalı tedavisi!
Ailelerin karşılama olanağı hiç yok!
Devlet el atmalı ve o çocukların sesine kulak vermeli..
Başka yolu yok...
Tebrikler Öğretmenim..
Ses oldunuz şiirinizle..
Çok teşekkür ederim Mustafa Hocam,selam ve saygımla
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta