Ölme Diye Kaçtım Şiiri - Gül Şenel

Gül Şenel
142

ŞİİR


0

TAKİPÇİ

Ölme Diye Kaçtım

Yağmurundan besleniyorum.
Oysa sen başkasının yüzü suyu hürmetine yağıyordun.
Ben kendi sevdamın yüzü suyu hürmetine içiyordum
Yağmurunu.
İzini sürüyordum bulutlarının.
Yağdığın diyara gidiyordum bir soluk.
Bir soluk benle ben.
Ağlamam,dizilmiş boğazıma nefes nefes koşmaktan.
Ağlayamıyorum sevdama,
Gülemiyorum da.
Yorgunluktan.
Bir yudum bir yudum daha
Derken erken doldu sanki miyadım.
Kaçak kanallar açtım da ölme diye kaçtım.
Sen yaşa diye biriktirdiğim yağmurlarımda
Sen ısın diye ısıttığım şemsimde boğuldun ya…
Kaçtığım kanallardan kan alanlara kanıp
Dönmedim ya ben kaynağıma…
Bırak hak edenlerin olsun
Aşk toprağındaki dallar yemişler,
Allar,yeşiller…
Heba olup gitsin,
Sevdasına tutunamayan kökler…
03.06.2012/ıstanbul

Gül Şenel
Kayıt Tarihi : 3.6.2012 19:28:00
Şiiri Değerlendir
Yorumunuz 5 dakika içinde sitede görüntülenecektir.
  • Perihan Pehlivan
    Perihan Pehlivan

    kutlarım içten güzel duygular.

TÜM YORUMLAR (1)