Olmayışın resmi Şiiri - Ümit Sami Yaşar

Sokağın köşesindeki büfeden
Yarım ekmek döner istedim,
"Döner bitti" dedi büfeci.
"O zaman tost yap" dedim,
"Kaşar kalmadı" dedi.
"Boş ekmek ver" dedim,
"Fırın daha çıkartmadı" dedi.

Durup düşündüm biraz.
Var olmayan bir şeyin
Bittiğini öğrenmekti belki de bu.
Zaten hiç almadığım bir maaşın
Son kuruşunu harcamışım gibi.

Evde altı aydır sönük duran ampulü
Açıp kapattım üç kere.
Işık yanmadı tabii,
Ama anahtarın "çıt" sesi
İçimdeki boşluğu beş santim daha genişletti.

mesaj attım sonra,
"Nasılsın?" yazdım.
Cevap vermedi.
Vermemesi sorun değil de,
Görüldü de atmadı.
İnsan varlığıyla yok sayılsa yine iyi,
Yokluğuyla hiç sayılmak koyuyor adama.

Ne bir büyük dram var burada,
Ne de derin bir keder.
Sadece bir bardak çayın altlığında biriken
O gereksiz ve anlamsız ıslaklık gibiyiz.
Olsak da bir,
Olmasak da...
Hatta olmasak
Masa biraz daha geniş kalır belki.