Öyle taş kalpli oldum ki
Hiç çiçek açmadı bende
Deniz kıyısındaki Kayalıklarda ki gibi
Anne bağrına basılan bir taşta ki gibi
Açlıktan peygamber karnına bağlanmış
bir taşta ki gibi
O parmağında ki tek taşta ki gibi
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta