Pembe düşlerimizin ortasında
Maviydi ayak izlerimiz
Parmak uçlarımıza basarak
Yangın tünellerinden geçtik
Ülkeyi çok sevenler birbiriyle savaşıyordu
Helalinden ölüyordu ağabeylerimiz
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




duyarlı yüreğinizi kutluyorum başarılarıyını zın devamını diliyorum hocam
Dizeler,bizi bu sevdanin ruhsal calkantilari icinde hüzünlü bir yolculugu cikariyor.Sairin,sözcükleri kullanma becerisi kendisini hissettiriyor.
olmadı mı ....
dönem şiirlerinin en güzellerinden biri...tebrikler
çokk ama çokk beğendim..
tebriklerrrr
bizim kuşak açısından o dönem, anca bu kadar güzel anlatılır..kaleminize, yüreğinize sağlık..saygılar..
Güzeldi..
Osman Doğan' ın şiirlerinde acı yıllara küfür - isyanın çok ötesinde beyitler yüklenmiş bir hamallık var.
Öf, aman, breh breh gibi ünlemlerle tepki vermek yerine şiirin vurduğu betimlemeleri ders gibi almak gerekiyor.
Örneğin, bir tanesi tek başına yeterli;
'Bir yanda Lili Marlen türküsü söyleniyor
Bir yanda ıslığın milliyeti sorgulanıyordu.'
Yetmedi mi?
'Helalinden ölüyordu ağabeylerimiz'
(...)
'Biz mi?
Sümüğümüzü kollarımıza silip
Gözlerimizi kırparak koşuyorduk gençliğimize.'
Osman Bey bence bu sitenin en özgün şairlerinden biri.
çok guzel ne diyim bilemedim gonlunuze saglik
bu çok güzeldi işte....biz siz onlar kim bu sorgulayanlar :)))
Bu şiir ile ilgili 17 tane yorum bulunmakta