Kimi dört kişin kimi bin kişinin,
Gider omuzlarında bir gün girer kara toprağa
Kaçmak yoktur, ondan,
İlla’ ki giderdir
Zengin fakir denmeden omuzlarda
Sallanmaz ona, ne bir el ne bir mendil
Konur dualar içinde
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta