Ölen Çocukluğum Şiiri - Ayın Seyyahı

İçinzdeki çocuk ne zaman öldü.
Ben onu bile hatırlamıyorum
Yoksa ben vijdanımıda mı öldürdüm
Merhamet neydi,sevmek ilgilenmek neydi
Bir kuşun kanadıyla kanatlanan bir çocukken
Merdivelerin en tepesinden atlayınca supermen
Bisikleti umarsızca sürüp pat düşünce bile gülendik
Yara bere içinde yüzümü kollarıma silip annem kızar diye eve gitmeyen
Acıksam bile akşama kadar sokakta oynayan çocuktum
Hep büyük mutluluk heycan heves vardı içimde
Şimdiyse gün bitsede yastığa sarılıp ağalasam
Herşeyde öfke nöbeti geçiren birine dönüşüvermişsin
Hiç dedinizmi biz yaptık bizim yüzümüzden öldü içindeki çocuk.
Yüzüne tükürsen yarabbi şükür diyecek insanlardan bekledigimden değil insanlıklarını bi nebze olsun çağırabilirim umuduyla arayışa geçiyorum.
Evet içimdeki çocuk öldü bu yüzden ruhum çocukluğumun kabri oldu ruhsuz yaşarmı beden yaşıyormuş.Siz içinizdeki çocugu kaç yaşında gömdünüz.