ölecem demiyor
Zaman dipsiz bir kör kuyu,uyu ey gaflete dalan nefis uyu
Canı çıkarda insan denen Eşref-i mahluk'un Çıkmaz huyu
Dün iyiki.varsın dediklerimiz Toprak altında,aklımıza gelmiyor
Çakmış civiyi dünyanın merkezine,insan ölecem demiyor
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta