Yaşamın özünü anlayamadım,
Kendimi içinde bulduğum halde.
Yalnız bir ben vardı, kavrayamadım,
Görünüşte yaşar olduğum halde.
Kalp, önce hisseder sonra akleder,
Aklında tutarda çıkar nakleder.
Kırgın ve yaralı yüreğimin önüne,
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.
Devamını Oku
Bir kapı açtın zannettim.
İnanmayı, güvenmeyi istedim.
Araladığım kapıdan sızan ışığın;
Ufacık bir rüzgarla sönecek
Mum ışığı olacağını nerden bilirdim.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta