Oturdu. Akşamdı.
Uğultusunu duyuyordu aç suyun akışını
Tül perdelerinin gerisindeydi
Otantik mermer görünümlü son
Gülüyordu söğütler eğilirken
Ama hiç ayağının kaymadığını düşündü
Damarlarının keyfi tıkırındaydı
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta