Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
olancası gerçek... yaşam dediğimiz doğumla ölüm arasındaki an...ziyaret...
gözlerimizden akan bir ömür, hepimiz aslında salıncakların en eski çocuğuyuz..
tebrikler...
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta