1965-İstanbul
Ne varsa tükendi,gitti ömrümden
Ne kaldı geriye maziden başka
Yüzüstü bırakıp gitti her sefer
Talihle arkadaş olamıyorum
Alnımda iz kaldı, silmem imkansız
Küsmemek elde mi, kırıldım kaç kere
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,



