Kararmıştı çayın kenarında okulumuz.
Sessiz bir başına kalmıştı yalnızlığa.
Sınıf sessiz, bahçe sessiz, okul sessiz.
Dayandı tatil denilen acı, uzun ayrılığa.
Bir an da zil çaldı, şenlendi okulumuz
Sınıflar cıvıl cıvıl, bahçede çığlıklar.
o kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…
Devamını Oku
arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.
utanılacak bir şey değildir ağlamak,
yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer…
belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,
öylesine derince bakmasalardı eğer…



