Sevdiğim sen girdin rüyama benim
Aşk dolu bakışın kalbimi yaktı
İçimi ısıtan hayalin canım
Geride rengarenk bir düş bıraktı
Bilirim bu dostluk seninle yeni
Duydum ki yad eller kalbini çalmış
Ağlarım derdimden, gülmem zor artık
Malı mülkü ile gönlünü almış
Bir canım var hadi, durma vur artık
Yürekten sevmiştim etmedi para
Kalbin güzel ise, işin zor olur
Velakin bin güzel, yüzden iyidir
Hal bilmeyen ile, dünya dar olur
İnsanı görmeyen, gözden iyidir
Kalbi temiz olan, insanlar azdır
Kalbin sızlamadı mı öyle çekip giderken
Oysa ki söz vermiştik ahde sadık olmadın
Senin için kendimi bu sevdaya adarken
İmrenip yüreğimden hiç mi örnek almadın
Gözlerim yaşarıyor hatırladıkça seni
Aklının peşinden, gideyim dersen
Yanında kalbini, alasın derim
Yıkık dökük kalbi, nideyim dersen
Kalpler harap olur, bilesin derim
Bilmem ki ak mıdır, kara mı yazgı?
Toplumda kaybeder kendi kalanlar
Varoluşta yenen, onlar olacak
Ancak kamilleri örnek alanlar
Bu dünyada barış, huzur bulacak
İsteriz dünyada cenneti kurmak
Hatırlanmak için, kendini yorma
Seni seven insan, arayıp sorar
Hayırsız güzele, gönlünü verme
Gerçek dost olanlar, yaranı sarar
Aldanma hayırsız, birine asla
Kendini yüksekten gören her kişi
Şeytanın yoluna gitmiş demektir
İster erkek olsun isterse dişi
İnsana kötülük etmiş demektir
Üstünlük taslayıp kendini över
Söylesene güzel ne idi derdin
Konuşmadın benle küstün sonunda
Sen bana cefadan başka ne verdin
Arayıp sormayı kestin sonunda
Aşkınla aklımı başımdan aldın
Para makam mevki kör etmiş bizi
Adamlık insanlık, dilemez olduk
Ne kadar da kötü kirletmiş bizi
Lekesi çıkmıyor, silemez olduk
Beşerler türedi insanlık öldü
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!