Ezikliğim dünden kalma
Aya çıktım
Yıldızları saydım
Saçlarıma takıldı bazıları
Gözlerimde yandı
Ellerimde söndü yıldızlar
Günaydın Türkiye
Kör değilsin artık
Sende görüyorsun gerçekleri
İşte bu sabah güneş doğdu aydınlandı yüzün
Aydınlandı yüzün
Birileri ışığa çıkardı seni
Dostu ve düşmanı
En acılı günümde öğrendim
Sevinçleri paylaşırken bilemedim
En dost bildiklerim
En vefasızdı
Kimseler yoktu yanımda
Git arkana bakmadan
Ben seni hiç sevmedim
Sende beni tanımadan ranzet
Sus başka laf etme
Bana eski sevgilimde deme
O yalan
Ben bir çınar ağacıysam
Bir istasyon garında
Rüzgâr değil
Bulut değil
Güneş değil farkımda
Gece değil
Güneşten ödünç aldım ısınmayı
Ne diye karşılıksız versin
Borcunu ödemeliyim tanrı ya
Toprağını işlemeliyim
Balığını çoğaltmalıyım
Ağaçlar yetiştirmeliyim
Evimiz öyle güzel ki bizim
Kapımız gökyüzüne açılıyor
Penceremiz yıldızlara bakıyor
Köpeğimiz havluyor bahçemizde
Sevgilimiz var yanımızda
Odamız bizim
Kırmızı kırmızı açmışlar güller
Rüzgârla dağılıyor
Savruluyorlar
Öbekler yarını bekliyor
Belki onlarda kırmızı açarlar
Çaresi yok
haberin yok
seni sevdim
güneşi söndürdüm gökyüzünde
karın beyazını erittim yüreğimde
sen hala habersiz
sen hala görmezden gel
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!