Güneş tuttuk
Güneş kalmadı odamızda
Bahar desen
Ondan da yok
Bir kış kaldı
Bir de odunsuz sobamız
Kim yoluyor bahçemizden çiçekleri
Gecenin bu yarısında
Güzel çocuklarsa tamam
Ya kocaman insanlarsa
Bakın ben buna yaşamak derim
Şu amcamdan bahsediyorum
Sam amca değil
Güvercinciden
Sabahın köründe körlüğünde
Alacakaranlık basmış üstüne
Ne terlediğimiz yetiyor tepeden aşağı
Tuz ve kir koktuğumuz
Ne de yorgunluğumuz yıldırıyor işçiliğimizi
Hepsine inat
Bir daha fazla savuruyoruz balyozumuzu
Karın tokluğuna salladığımız kazma sesleriyle
Aynı odadayız hepimiz
Aynı kapıdan girdik
Aynı kapıdan çıkacağız bir bir
Aynı sevinci paylaşarak
Aynı düşüncedeyiz şimdi
Kanımız ayrı
Benim için bir dünya yap
İçinde istediğim her şey olsun
Herkes olsun
Gecenin karanlığına karşı değilim
Hep cesurlar olacak değil ya
Yüreksizlerde korkaklarda olsun
Herkes bir yerlerde doğar
Kimi hastanede
Kimi evde
Kimi tarlada
Ve mevsimler değişir birde
Kimi ağustosta buz kesilir
Beni sevme
Beni tanrı lanetledi
Ben beni sevenleri sevmem
Bana kin güt
Bana küfret
Beni kov ki
Hastane önünde dikildim kaldım
Ne ilaç veren var
Ne muayene
Kanayan yaram var
Ağrıyor her yanım
Biri duysun beni
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!