Oktay Avcu Şiirleri - Şair Oktay Avcu

Ben bir toprak çocuğuyum
Toprakla büyür yüreğim
Annem savaş
Babam savaş
Büyüdüğüm kent
Oturduğum sıra

Ne vardı sende benim olan
Hiçbir şey yoktu
olmamalıydı

Bazen
Boğazım kuruyor
Oturup
Bir kadeh atıyorum
Ağzımda içki kokuyor
Sarhoş değilim

Olacaksa eğer
Birden olsun
Acısı da ağıtı da
Sevinci de
Birden devleşelim
Yavaş yavaş değil

Dün seni bekledim
Bekle demiştin
Al beni beşte
Saat altı
Saat gece
Saat sabah

Bekle sen geleceğiz
Hep bir ağızdan
Koro halinde söylediğimiz türkü gibi
Çıkacağız dudaklardan
Yayılacağız sonsuz
Sıramızı bekliyoruz

Yalan üç yıl kaldığı
Kimse inanmasın
Kimse inandıramaz
Ben ne kanser oldum
Ne de olsam da yenilirim
Yanıldılar

Sen pırlantalarla süslerken bedenini
ben doğanın güllerinden taç yaptım
tespih ipine bağladığım bir yengeç kıskacı güzelleştirdi
Bir serveti tüketmeme gerek yok
Su tanecikleri kıvırcık saçlarımı ıslatırsa yağmurda
Ben modadan uzak kıyafetlerimle de güzelim

Bir ebe çocuk doğurtur
Sıradandır
Doğaldır
Önemi yoktur
Bu ilkte değildir
Sonda olmayacaktır

Yine yaptığım aptal tartışmalardan biriydi
Patlıcan
Peyle mi
Yoksa
Beyle mi başlıyor
Ne olacak yani