Şu yangın bana bir şey öğretti.. yaşamda herşeyin ınsana odaklanmış olduğu.. diğer canlıların hiçbir değeri olmadığı, var sayılan ve olması gereken tek canlı insanmış meğer, diğerleri onlara sunulan adak..armağan. bütün canlıların eşit yaşama hakkını istiyorum desem. . hiç alışık olmadığım, bana hiç gösterilmeyen öğretilmeyen yabancısı olduğum içinden çıkamayacağım bir denklem. Gerçekçi olmaz. ama bu canlılarında bir hakkı hukuku olmalı. ama nasıl. her canlı her canlının düşmanıyken ve yaşam bu düşmanlıkla var olurken
Biri bağır bağır bağırıyor
Bu ses insanlardan
Analardan geliyor
Onlar sağır
Onlar sağır
Kime bağırıyorlar
Yaşam nedir diye sorarsanız
Hangi yaşam derim size
Kimin yaşamı
Gözü dünyanın içinde kalan
Bir tamirci çırağının mı
Oyunlar içerisinde kaybolan
Akşamları
Sabahı beklerim uykusuz
Sabahları seni
İlk işim
Son işim bu
Sana ayarlamıştım zamanı
Yaşa da hele bir gör
Yaşam neler sunacak sana
Neler öğretecek
Kızını gör
Oğlunu gör
Dostunu gör
Hayatta
hiçbirsey için geç kalmadınız
Çünkü yaşananların hepsi dündü
Yarınlar dokunulmamış duruyor.
Dün çok erken
Yarınsa asla geç degil
Sensiz de olsa yaşam sürüyor
Bir kolu sakat
Parmaksız
Bacağı topal
Bir gözü kör
Kulağı duymuyor
Beni koğuşuma sorun
Ya da 356 numaralı dosyadan alın
Uyku saatim
Yürüme saatim
Görüşme saatim
Ve yaşama saatim hepsi orada
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!